U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

KOORREIZEN

Met enige regelmaat organiseren we een reis: het ene jaar een buitenlandse reis, het andere jaar staat een dagtocht op het programma naar een interessante bestemming, die wat minder ver uit de buurt ligt.

Koorreis naar de Ebernburg, 14 mei 2018

Moskovisch gebak

Hier hebben we ons weer weken lang op verheugd, op onze koorreis naar Duitsland. Deze keer naar de burcht waar we 8 jaar geleden ook al waren. Een kasteel hoog op een berg, een hoge toren, een poort en een binnenplaats met een diepe put, maar ook een grote vuurplaats voor een barbecue. Helaas op het moment van vertrek uit Gouda blijkt Marja Schoenmakers te ontbreken. Zij staat op station Woerden. Onze chauffeurs Kees en Stefano rijden gewoon een blokje om. Zo kunnen we in prima stemming met babbelen beginnen. Alvorens nog een lesje gekregen te hebben van Joke. Want wij moeten weten of wij compleet zijn. Heel eenvoudig, men neme de lijst van deelnemers en ieder let steeds op zijn voorganger. Dit is het perfecte systeem van de muziekreizen van Leo.


Wij beginnen ons na een uurtje al flink te verheugen op de koffie met gebak voor  5.50 euro  die klaar staan bij La Place. Zo hebben we nog ruim de tijd om even in het zonnetje te zitten. Maar zo ging het niet! oh neen! Gezeten aan gereserveerde tafels in afwachting van......er kwam niets. Daar moest dan eerst nog het hoofdkantoor, de directeur en een manager aan te pas komen. Toen kwam mondjes maat, één voor één de koffie en het keiharde Moskovisch gebak met vruchtjes. Afijn, niet te lang zeuren maar vrolijk weer verder.

 

 

 


Fosfaat bolletjes
Bij de volgende stop, zijn de meesten lekker buiten gebleven. Wie veel reist kan zich verbazen over de diversiteit van de ingenieuze sanitaire voorzieningen. Dick komt enthousiast van de toiletten. Hij heeft de duurzame totaalervaring. Er zullen fosfaat bolletjes worden gedraaid van zijn plas. Ook verschijnt er een tv schermpje met reclame. “Als je daar staat is het wel een leuke afleiding, maar je bent wel gedwongen om te kijken”. Dick.

De dames ervaren een mysterieuze beweging van de wc-bril. De bril begint te draaien en kronkelt zich onder een poets-robot door. Er zijn oplossingen voor erg hygiënische kranen, om vooral met de handen nergens aan te zitten. Uitzonderingen daargelaten. De kraan heeft iets van een fiets stuur. Water en lucht moeten uit dezelfde voorziening komen....maar hoe dit aan de praat te krijgen is onduidelijk? Nergens een kraantje en nergens een knopje, een beetje zwaaien geeft een stortbevalling aan water, maar nu drogen. Weer ergens anders bewegen geeft een tornado aan wind, wat een schrik.

Bad Münster am Stein
Onze prachtige busreis gaat langs de Eifel, de Hunsrück richting Pfalz. Dan, te midden van de wijngaarden, doemt de Burcht op. Brok in de keel zo mooi. Dan rollen we onze koffertjes de poort door. Als iedereen bij aankomst zijn kamer heeft gevonden en is opgefrist, staat de maaltijd klaar. Zoals Nel altijd verzucht “wat heerlijk dat het eten klaarstaat en ik niet hoef te koken”. Spaghetti met rode ondefinieerbare gehaktsaus en salade buffet. Toetje? Nee geen toetje!


We gaan nog even repeteren in de grote Luther zaal, onze repetitiezaal. Daarna barst het los in de Stube. Een onderaards tongewelf, warm en vochtig. Wijn, wit en rood van de omringende wijngaarden is alleen per hele fles te krijgen.
Zeer goed te drinken, alles op de pof, maar haarfijn opgeschreven door Martin en Piet. Een oorverdovend gebabbel breekt los. Van vermoeidheid is geen spoor meer te bekennen.

 

Dinsdag naar Idar Oberstein
Repeteren, dan een kopje koffie en in de bussen voor een uitstapje. Dit strakke schema, dat vind ik fijn. Er is genoeg tijd om tussendoor  nog in het zonnetje te zitten. Op tijd eten en drinken. Alles strak in de klauw gehouden door Marian Helmer, Joke en Piet Hofstra, onze prima reiscommissie.

Leo heeft zijn eigen Yamaha meegenomen en krijgt nog even instructie van Nanneke, hoe hij het beste kan staan met  het bedienen van zijn losse pedaal dat steeds wegglijdt. Leo begint met een totaal nieuwe aanpak van inzingen. Fitness voor de stem en het gehele lichaam. Armen hoog, armen laag, schouders schudden, buik ook schudden. Dan lippen brabbelen, klein gezicht en groot gezicht maken. Nog even de wangen masseren en klaar om te beginnen.


Op koorreizen is Leo vaak geïnspireerd door het dierenrijk. Zo moeten wij het Agnus Dei aanvliegen alsof een zwaan aankomt. Hij spreidt zijn armen en vliegt ons voor. Denk aan KLM of Air France. Verder, niet zingen als een kuiken dat net uit het ei komt, staat in mijn boek. Goed de keel open, zodat een haring zo naar binnen kan glijden. Sorry Leo, ik moet je toch weer even citeren. Ik kan de achterblijvers deze wijze lessen niet onthouden.

Vandaag is het een spannende dag, wij gaan ons concert geven in de tuin van een groot Kurhotel in Bad Kreuznach. Maar eerst gaan wij het beroemde Salinenpark bezoeken. De metershoge takkenwanden waarover het zoute mineraalwater uit de bodem word verneveld. Bankjes staan voor de wanden voor iedereen die een snuifje wil inademen en zo zijn longen wil verfrissen. (zie Toonzetting Plus, het januari 2018 nummer)

 

 

 

Concert in Bad Kreuznach
Er is veel publiciteit geweest voor ons concert, we zien dan ook het publiek in het park komen.Tegenover het decor van een mooi ouderwets chique Kurhotel stellen wij ons buiten op. Martin is net aangekomen en zit achter de piano. We staan in vol ornaat onder de platanen. Boven ons fluiten de merels het hoogste lied en proberen ons te overtreffen, weliswaar in een andere toonsoort.

 

Het programma bestaat uit de mooie liederen die wij de laatste maanden geoefend hebben. De eerste delen zijn in het teken van de vrede. Daarna komt een luchtiger programma met o.a. El Grillo, Oh occhi manza mia, de Redeloze Zangen en tenslotte De Leeuw. Bij het lied uit de 13de eeuw: Eens meienmorgens vroe was ik opgestaan komt  de hertog in de verleiding om de mooiste jonkvrouw te kussen, een beetje #Metoo avant la lettre.

                                                                              

Tijdens het zingen  treft ons plotseling een vlaag van pollen. Een voor een krijgen wij keelproblemen en beginnen wij te hoesten. Ook Leo wordt getroffen. Water wil nauwelijks helpen. We zingen door,  maar moeizaam. Toch krijgen wij een luid applaus, terwijl het dan zachtjes begint te regen. Snel naar de bussen en terug naar  ons kasteel.


 

 

 Rotonde met twee asperges

Theo: “Als ik de rotonde met de twee P’s zie dan weet ik weer dat ik er bijna ben”, Ja Theo, gelukkig maar, zo kan ie wel weer. Anderen noemen dit een homo-monument, of de twee asperges, Asterix en Obelisk, de Menhirs,  dat zijn het denk ik ook.

Bingen en de Loreley
Prachtig weer, nog een uurtje repeteren en dan de bussen in richting Bingen am Rhein. Maar eerst gaat we het museum bekijken met de geschiedenis van Hildegard von Bingen. Piet Zuijdwijk zal hierbij wat schrijven over het leven van deze zeer getalenteerde vrouw non, ziener, genezer, componist. Dan gaan we een tocht per boot maken en passeren de mooiste kastelen, de muizentoren en de steile wijngaarden, kortom prachtige oevers met kleine stadjes. Op de boot naderen we de Loreley. Het zal het publiek verbazen dat wij plotseling op het achterdek het lied van de Loreley zingen. Wat klinkt dat prachtig over de rivier.
Terug in de burcht staat de kok de vuren op te porren. Boven een grote ronde vuurplaats slingert een hangende barbecue. Grote heerlijk gemarineerde karbonade, weisze Bratwurst en Kartoffelsalat en brood. Piet en Arie bedienen de wijnbar en zetten de streepjes. Zo al vast een beetje ingedronken en heerlijk gegeten begeven wij ons naar de feest zaal. Ik geef de pen door aan Judi en Nanneke voor het beschrijven van de bonte avond.
 
We gaan wel nog even een afzakkertje halen in de Stube. Daar word het nog waanzinnig gezellig. Ik was vast van plan hem nog eens flink te raken. Echter mijn vruchteloze pogingen om met mijn armen te zwaaien en te zingen: ”We’ll meet again, don’t know where, don’t know when....ontaarde in gelal, niemand deed mee. Nu moet je maar naar bed gaan Albertien.

Retour
We hebben zoveel vertraging opgelopen dat op een zeker moment de chauffeurs zijn genoodzaakt een stop te maken. Geen Raststätte in de buurt. Wij geraken in een miezerig industrieterreintje met een kleine Teppich hal. Geen cafeetje te vinden. Maar toch, een pizzeria waar we naar het toilet mogen. En achter de zaak waar nog een soort piepklein terrasje is kunnen we een drankje krijgen. Ludi is zo handig om een Pizza te bestellen. Dan verder naar de echte Raststätte Hunsrück. Daar kunnen we lekker eten. Ben zegt: ”ik neem alles wat ik de laatste dagen niet gehad heb” en toont mij de grote gebraden heerlijke kippenbout en gebakken aardappelen.

Een lange rit naar huis brengt ons om 8.00 uur thuis in Gouda. Afscheid nemen, knuffelen en dierbaren omhelzen. Veel Oxytocine knuffelhormonen opgedaan en een overspannen Insula. Veel dank voor onze geweldige chauffeurs, wat hebben zij een geduld, wat kunnen ze goed rijden. Mijn dank aan de reiscommissie Marian Helmer, Joke Hofstra en Piet Hofstra, het was de leukste reis. Ik zal nog dagen al de beelden voor mij zien en de liederen, daar sta ik mee op en ga ik mee naar bed. Gelukkig zien we elkaar gauw weer op dinsdag en woensdag, want ik mis iedereen nu al.

Albertien Massee van Erp 

Dagtocht 't Loo 2017

 Chapeau voor ’t Loo

 Na vele telefoongesprekken en mailverkeer met ’t Loo en het restaurant gaan Erica en ik op een mooie zondag in juni op pad. Wij spreken met de mensen van ’t Loo en het restaurant, bekijken de doorgangen, liften, een fraaie houten traplift, de auto’s, koetsen en de hoedjes en rijden met de pendel. Ik vraag mij af of ook de latere auto’s van het koningshuis hier komen te staan. Alles wordt historie.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De privérondleiding door het paleis door Erica is een feestje. Generaties Oranjes en familie passeren de revue. In een van de stijlkamers beantwoordt Erica de vragen van een van de medewerkers over de handel en wandel van een oude voorganger van onze Beatrix en Alexander in historisch perspectief. De rollen omgekeerd?

En dan staan wij in de zon in Reeuwijk-Brug te wachten op de bussen. Maar die zijn in Gouda gesignaleerd. Wij komen toch gewoon op tijd voor de koffie in grand café Prins Hendrik Garage tegenover de stallen met koetsen en auto’s.

Maar eerst moeten wij langs de entree. Dat vraagt wat improvisatie. Alle mensen met een museumjaarkaart gaan voor en krijgen een speciaal entreebewijs voor het Paleis. Dan blijkt dat de negen Postcodeloterijbonnen nog niet in het systeem van ’t Loo kunnen worden verwerkt. Voor elke bon kregen wij 25% korting voor vier personen. Wij gaan koffie drinken en gebak eten en de mensen van ’t Loo gaan het oplossen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na de koffie met gebak kan ik de kaartjes komen ophalen. Tja en dan “springen de kikkers uit de kruiwagen”. Terwijl ik bij de entree mijn handtekening zet onder de te versturen nota gaan de koorleden al op pad naar ’t Paleis. De mensen met een museumjaarkaartentreebewijs kunnen wel het Paleis binnen, maar de anderen hadden nog geen kaartje. Tijdens mijn wandeling over de oprijlaan met de hoge bomen naar het paleis raak ik de negen overgebleven kaartjes alsnog kwijt. Ik heb toch het juiste aantal kaartjes gekocht. Daarna dwalen wij door het paleis en de tuinen, rijden met de pendel, bezoeken de auto’s en koetsen, bewonderen de hoedjes van Beatrix of genieten op eenvan de terrassen. Het is stralend weer. 

 

 Bij de lunch zijn we weer allemaal bij elkaar. Vooraf zijn de diëten per mail doorgegeven aan het restaurant: vijf vegetarisch, twee geen zuivel, één geen vis en één glutenvrij. Ik kijk graag achter de schermen en zeker in restaurants en keukens. Ik was heel benieuwd hoe de dames en heer van de bediening dit gingen onthouden. Dat wilden zij mij wel laten zien. Zij werken met een plattegrond van tafels en daarop tekenen zij de mensen per dieet aan. Dat gaat goed totdat koorleden van tafel veranderen. Ik verwacht dat iedereen toch het goede eten heeft gekregen.

Na nog een korte wandeling langs de stallen of een drankje op het terras gaan we terug naar Reeuwijk-Brug. Het was een stralende dag.

Erica dank voor de prettige samenwerking en onze gezellige dag in juni met ieder onze interesses: jij de auto’s en ik de hoedjes. Hiervan zijn al mooie foto’s in omloop. Dank aan Arie, onze penningmeester, voor de duidelijke kaders, de vlotte communicatie en het vertrouwen. Dank aan alle medewerkers van ’t Loo en het restaurant.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De voorbereiding met de vele telefoontjes en mails en de van ons uit steeds weer wisselende aantallen en bijbehorende vragen werden altijd vriendelijk beantwoord, meedenkend vanuit de bezoekers en dan nog een stapje extra. Ik werd een aantal keren teruggebeld met aanvullende ideeën en bij aankomst was alles bij de balie van de entree en bij het restaurant bekend. “Het staat in het systeem.” Maar iemand moet het er wel in zetten en steeds weer aanpassen.

Hoedje af voor ’t Loo.

  

Duitslandreis 2016

Van 9 t/m 13 mei maakten we voor de 7e keer, sinds de reis naar Engeland in 2004, ons buitenlandse reisje. We logeerden in het Joseph-Gockeln-Haus in de buurt van Rahrbach in het Sauerland.

Duitslandreis2016

Dit jaar kan jammer genoeg bijna de helft van de leden om gezondheids- of andere redenen niet mee op reis, dus is het voor de andere helft (18 sopranen, 21 alten, 11 tenoren en 6 van de 13 bassen) flink aanpoten. Iedere morgen oefenen we met elkaar en ook nog twee avonden. Dankzij het enthousiasme van onze dirigent en onze gemotiveerdheid zijn we donderdag zover, dat we ons concert kunnen geven in de St. Dionysius Kirche in Rahrbach.

 

Herr Walter Wolf, die ons de hele week al gegidst heeft en ook betrokken blijkt te zijn bij de kerk, opent de avond en heet ons welkom. Hij draagt gedichten voor en tussendoor speelt de organist, Dietmar Schneider.

Wij zingen:
Franz Schubert Deutsche Messe deel 1, 5, 7 en 8
César Franck Domine non secundum
Joseph Haydn Der Sturm
Joseph Rheinberger     Die Wasserfee
Jetse Bremer De leeuw en De leeuw is los
Bob Chilcott Aesop’s Fables 1 en 5
Robert Schumann Beim Abschied zu singen

Duitslandreis2016

Duitslandreis2016

Martin, onze pianist speelt een solostuk van Mozart. Hij krijgt een daverend applaus. Ook voor ons wordt geklapt.

Naast het zingen is er ontspanning. We maken verschillende uitstapjes: we krijgen een rondleiding door het stadje Freudenberg beroemd door zijn vakwerkhuizen; we maken met de bus een rit door het Sauerland en het Siegerland met verschillende uitzichtpunten en we maken een rondvaart over de Biggesee.

Op woensdagavond is er na de barbecue voor de 7e keer een bonte avond. Ook deze keer is er een variëteit aan voordrachten: een lied over hoe ellendig het is om bas te zijn, een parodie op de stemtesten en een act van de bekende roddeldametjes, die het deze keer over niets willen hebben, maar ondertussen het wel en wee van koor, dirigent en pianist op de hak nemen.
Daarnaast voordrachten en gedichten over een tasjesroof, de moeilijkheid van de Nederlandse taal, het ouder worden en nog veel meer. Aan het eind van de avond een daverend applaus voor allen.
Vrijdagmorgen vertrekken we na een dankwoord voor directie en personeel richting Nederland.

Duitslandreis2016
Duitslandreis2016
Duitslandreis2016
Duitslandreis2016

 

Excursie 2015

Op de laatste repetitiedag van het seizoen 2014/2015, op woensdag 8 juli maakte Toonkunst Plus een uitstapje naar de Maeslantkeering en de Tweede Maasvlakte.
Terwijl het verzamelen voor de bus in volle gang was, kletterde de regen onbarmhartig neer. Gelukkig waren de bussen mooi op tijd. Na een kopje koffie met gebak liepen we richting de boot.
Ronduit imponerend, zo te varen langs de huizenhoge containerbakken en nieuwe kranenreeksen. Geleidelijk werden de afstanden naar waarneembare havenfaciliteiten steeds groter en werd de ontzagwekkende omvang van de 2e Maasvlakte helder. Ondertussen waagde een aantal avontuurlijken onder ons zich op het promenade dek met een waterballet als uitdaging. Want je moest én daarop gekleed zijn én op de been zien te blijven.
Na terugkeer werden we in 2 groepen verdeeld, de ene voor een rondje door het info centrum, de andere naar buiten, waar het op dat moment droog was. Zeer interessant en blijvend onder de indruk van de schaal van dat echt Nederlandse exportproduct: de waterbouw en dito ingenieurskunst.
Het was een inspirerend en gezellig uitje.

naar boven

Duitslandreis 2014

 

Duitslandreis 2014

 

Van 19 t/m 25 mei maakten we een reis naar Rehe (Westerwald) in de deelstaat Rheinland-Palz. We gaven daar op woensdagavond een concert voor de gasten van het huis, waar we logeerden en voor de inwoners van het dorp Rehe.

 

Duitslandreis 2014

 

Iedere morgen repeteerden we in de zaal van het huis. We hadden heerlijk weer, dus wanneer we vrij waren konden we buiten zitten in de grote, prachtige tuin. Daarnaast maakten we uitstapjes naar Dillenburg, Schloss Weilburg en een boottocht over de Lahn.
De laatste – bonte - avond begon met een barbecue, waarna verschillende koorleden ons onderhielden met o.a. een gedicht over de koorreis, een verhaal over de koorervaringen van een nieuw lid en een act, waarbij allerlei gebeurtenissen van de afgelopen 2 jaar aan bod kwamen.

naar boven

Duitslandreis 2012

Möhnesee Van 21 t/m 25 mei was het koor op reis naar het Sauerland. Er werd een concert gegeven in het Musikpavillon van het Kurpark Bad Sassendorf; het programma staat hieronder vermeld.

 

Programma 22 mei

 

Musik aus der Romantik

Anton Bruckner 1824 - 1896
Aus: "Choralmesse" (1844)
- Sanctus - Benedictus
- Agnus Dei

Felix Mendelssohn Bartholdy 1809 - 1847
- Siehe, der Hüter Israels
- Verleih uns Frieden
- 2 Lieder ohne Worte

Johannes Brahms 1833 - 1897
- Abschiedslied

Robert Schumann 1810 - 1856
- Gute Nacht

Edward Elgar 1857 - 1934
- Spanish Serenade
- Aus: "From Bavarian Highlands" The Marksmen

George Gershwin 1898 - 1937
- 3 Preludes for piano

Frederick Bridge 1844-1924
- The goslings

Johan Wagenaar 1862 - 1941
Aus: De Schipbreuk (Der Schiffbruch) - Quadrille *)
*) Der Schiffbruch ist eine humoristische Kantate. Wenn nach eine Schiffbruch die Leute stranden an der Küste einer 'unbewohnte' Insel, tanzen sie mit den 'Einwohner' eine Quadrille. Der Text ist völlig Unsinn und hat gar keine Bedeutung!

We verbleven in het
Heinrich Lübke Haus aan de Möhnesee.

 

Entree Heinrich Lübke Haus

 

Behalve dit concert hadden we contact met twee koren uit de omgeving. We gingen op bezoek bij het koor Sankt Cäcilia in Körbecke en op onze laatste dag kwam het koor Sankt Anthonius uit Günne bij ons op bezoek. In beide gevallen hebben we enthousiast voor elkaar gezongen en ook nog een aantal stukken gezamenlijk kunnen instuderen en uitvoeren! naar boven


Excursie 2011

Het ene jaar organiseert Toonkunst Plus een buitenlandse reis, het andere jaar staat een dagtocht op het programma.
Deze keer was het doel: het Deltapark Neeltje Jans. Toen deze bestemming voor de eerste keer ter sprake kwam, was het opvallend hoeveel mensen spontaan herinneringen begonnen op te halen aan de watersnoodramp van 1 februari 1953! Hoewel het nu niet bepaald een fraaie zomer was, hadden de weergoden op deze dag het beste voor met ons koor: de hele dag scheen de zon uitbundig! Natuurlijk was dat een "cadeautje" voor de hele dag in het Deltapark, maar vooral tijdens het boottochtje over de Oosterschelde hebben we kunnen genieten van de helder blauwe lucht en de aangename temperatuur. (Foto's volgen nog.)

Leerdam Koorreis 2009

Leerdam Koorreis 2009

Leerdam Koorreis 2009

naar boven


 

In de omgeving waren mooie uitstapjes te maken, waaronder een boottocht op de Rijn langs de Loreley (dat lied is dus gezongen!). Omdat de reis plaats vond in de tijd van de wijnoogst was er ook een proeverij zijn, waarbij de Federweisser, de nog gistende most van de lokale wijn, beslist een aparte smaakbelevenis was!

naar boven

Jubileum koorreis naar Leerdam, september 2009

Het is weer een levendig gezelschap daar bij "de brug" waar wij met twee bussen zullen vertrekken naar glasstad Leerdam en de glasblazerij. Een mooie dag tegemoet en het gekwetter barst los, want wat hebben we elkaar weer veel te vertellen zo na een week...

Royal Leerdam
Glas, hoe wordt het gemaakt, hoe wordt het geblazen? Eigenlijk heb ik daar maar weinig over nagedacht, terwijl het zo'n grote rol in ons leven speelt. Ga eens voor de kast staan en bekijk de wijn- sherry- whisky- water- limonadeglazen, die mooie eenvoudige vormen van het gildeglas van Royal Leerdam.
Gewoon gemaakt van zand, soda en kalk, wat bij oma in dat emaillerekje aan de muur zat om mee te schuren en schoon te maken. Nu is Royal Leerdam een wereld merk. De glazen worden gemaakt in de fabriek en er rollen dagelijks honderden glazen van de band en reizen overal naar toe.
Leerdam, eens een klein stadje aan de Linge, nu wereld wijd gepositioneerd als merknaam. De koninklijke familie geeft bij bezoeken aan bevriende vorstenhuizen een set Leerdam glazen kado. Dat zal dan wel de kristallen versie zijn.
De gilde-glazen, ooit ontworpen door Copier staan in de top 5 van het Nederlands design waarin o.a. de Rietveldstoel.

Glas en muziek
Ja, zelfs glas heeft met muziek te maken, er zijn glasmuzikanten die op kristallen glazen muziek maken, en over flesjes blazen ik zag ze op tv als rythmsectie bij een band. Ik zie ook beelden van de film "Glas" van Bert Haanstra waarin de glasblazers als koperblazers op de maat van de muziek. hun prachtige vazen blazen.

Boottocht over de Linge
Na een korte wandeling langs de kade, die mooie facade van Leerdam lunchen we in kleine groepjes in het mooie stadje met zijn grote kerk, het hofje, de binnentuinen en de mooiste glasgalerietjes. Daarna gaan wij scheep op de rondvaartboot, en gelukkig komt Leo ook aan boord om onze tocht en diner mee te maken. Een heerlijke relaxete middag varend door het landschap van de Linge.

Leerdam Koorreis 2009

Leerdam Koorreis 2009

Gevulde eitjes en garnalentomaatjes
Nu is het tijd om onze glaasjes te heffen op ons 12 1/2 jarig jubileum in "De Brug" in Reeuwijk, waar de feestlijk gedekte tafels klaar staan en de slingers aan het plafond hangen. Erica begeleidt het lang zal hij leven aan de knalrode vleugel. En intussen is een prachtig buffet klaar gezet. Gevulde eitjes en garnalentomaatjes, een vis van huzarensalade met kunstig gemaakte schubjes van vliederdunne komkommertjes, gratin van lof en varkenshaasjes in champignonnen roomsaus. En tot slot een ijsbuffet met vuurwerk.
Wij heffen het "glaasje" op ons jubileum. Toch wil Leo nog even zingen want het is tenslotte woensdag. Zo zingen wij vierstemmig "False Love" uit ons hoofd.

Feestcommitee
Dank aan onze geweldige organisatoren Stef, Enneke en Erica, wat een enthousiasme en een mooi programma, en een klus om iedereen, 100 man, allemaal op tijd weer in en uit de bus en de boot te dirigeren, zonder dat een van hen de stem hoeft te verheffen. Dank ook aan de chauffeurs die ons geruisloos en geduldig naar Reeuwijk rijden en zich op geen enkele manier opwinden over alle omleidingen.
Albertine Massee-van Erp